[25-28.03.2010 Chiny] Xian i okolice

Wieczorem zapakowalismy sie na 15 godzin do pociagu do Xian, a ze nie bylo co w nim robic to zanotowalem sobie kilka spostrzezen :). Oto one:
1. roznice miedzy Tajami a Chinczykami:
- rozmowa przez telefon: Tajowie mowia cicho zakrywajac sobie przy tym usta (tak jakby bali sie ze ktos czyta z ruchu ust), Chinczycy podobnie jak Hindusi dra sie na caly wagon, jakby sie popisywali, "ze posiadaja telefon komorkowy, w dodatku ktos na niego dzwoni!!" :D
- Tajowie maja w tel normalne dzwonki, bardzo szybko odbieraja (tak jak w EU), Chinczycy maja glosne (co prawda nie tak przesterowane jak w Indiach), ale I tak uciazliwe. W dodatku podobnie jak w Indiach nie odbieraja polaczenia od razu tylko daja otoczeniu przez dluzsza chwile posluchac ich przepieknego dzwonka.
- Tajowie zazwyczaj rozmawiali ze soba usmiechnieci, przy powitaniu robia wai (czyli skladaja rece jak do pacierza i sie pochylaja), sa uprzejmi wobec siebie. Bedac wsrod Chinczykow czesto mam wrazenie ze wlasnie jest jakis dym, bo ostro i szybko cos pokrzykuja do siebie, a okazuje sie ze to tylko zwykla rozmowa i to nic ze nawet na drugim koncu wagonu tez ich slychac :D
- Tajowie maja bzika na punkcie czystosci, w pociagu nawet pod koniec trasy jest czysto (i to w najnizszej klasie, bo taka zwykle podrozujemy :D), w Chinach – podobnie jak w Indiach – wszystko rzucane jest na podloge, czasem tez pluja i rzucaja pety, roznica w stosunku do Indii jest taka, ze tam co jakis czas zamiata te smieci jakis mlody, niepelnosprawny Hindus, ktory w ten sposob zebrze o pieniadze, natomiast w Chinach robi to obsluga pociagu.
- z tego co zauwazylismy (przynajmniej w zachodnich prowincjach) kobiety sa bardzo opryskliwe w stosunku do mezczyzn. Moze to sie bierze z tego, ze w wyniku programu kontroli urodzin przez rzad chinski rodzi sie wiecej chlopcow niz dziewczynek (bodajze 120 vs 100), wiec maja one w czym wybierac i sie nie staraja byc mile (to taka moja prywatna teoria ;) )
2. obserwacje ogolne:
- Chinczycy na mase jedza chinskie zupki instant (co nie dziwi ;) ) – maja dostepny wrzatek w pociagach, wiec co chwile do niego ktos kursuje
- male dzieci maja w spodniach dziure w okolicy siusiaka/cipki i pupy, tak ze czesto sie widzi brzadca latajacego z golym tylkiem (nawet jak jest zimno). Rodzice wysadzaja (czy jak to sie nazywa) dzieci w ten sposob, ze je podnosza i trzymaja za nogi, a te zalatwiaja sie bez sciagania spodni. Czasem widac tez ze dzieci maja wsadzona tam pieluche/pampersa – wymiana tez chyba odbywa sie bez sciagania spodni :P.
- bilety kolejowe sprzedawane sa bez mozliwosci wybrania miejsc, takze czasem zdarzalo sie, ze niby mielismy numery kolo siebie, ale jedna osoba siedziala na koncu jednego rzedu, a druga na poczatku innego. Na szczescie zazwyczaj dalo sie z kims zamienic – pod tym wzgledem Chinczyc sa duzo bardziej elastyczni od Hindusow, ktorzy swoje miejsce (i miejsce pod swoim siedzeniem) traktowali jak swietosc.
- pociagi sa mniej zatloczone niz w Indiach, ale widac ludzi ktorzy na stojaco spedzaja podroz, wiec i tu bilety sprzedawane sa ponad norme

Wracajac do wydarzen: po dotarciu do Xian najpierw skoczylismy wyprobowac jak smakuje McDonalds w Chinach (moim zdaniem McChicken jest gorszy niz w Indiach, ktory byl gorszy niz w Polsce :P), pozniej znalezlismy autobus do miescowosci Hua Shan, gdzie chcielismy zrobic jednodniowy treking po okolicznej gorce o tej samej nazwie. Bilet kosztowal nas 33Y/osobe i bylismy tam po ok 3h. Tam dalismy sie zwinac naganiaczowi, ktory zaproponowal nam pokoj za 40Y/dobe, co prawda zimny i bez cieplej wody – za to tani :). Poznym wieczorem wybralismy sie jeszcze na pobliski market (od czasu Tajlandii w kazdym miescie probujemy taki namierzyc, tam mozna znalezc bardzo smaczne jedzonko po przystepnych cenach), gdzie trafilismy na chinska odmiane burgerow – w chlebki a'la nasze podplomyki wrzucane jest swiezo ugotowane (ale tak jakby w mieszance oleju i wody) mieso chyba wieprzowe, posiekane na drobno zmieszane z niewielka iloscia warzyw – jak dla nas strzal w dziesiatke. Oprocz tego ze na miejscu zjedlismy po 3 czy 4ry kanapki, to jeszcze kupilismy 12 szt na treking.
Nastepnego dnia wyruszylismy z samego rana na treking, ktory ponownie wg opisu LP mial byc wyzwaniem, a okazal sie bardziej spacerem po schodach. Ponownie tez plenery byly tak ladne, ze mozna bylo LP wybaczyc to potkniecie ;). Po poludniu bylismy juz z powrotem w miasteczku, szybko zlapalismy busa do Xian, a tam od razu skierowalismy sie do Qixian Hostel, ktory zostal zabukowany przez Olke jeszcze w Chengdu. Nastepnego dnia pojechalismy zobaczyc ta slynna terakotowa armie, co to miala chronic pierwszego cesarza Chin po smierci. Niewiele jej zostalo, w dodatku wszystko szaro-bure (kolory sie stracily gdy archeolodzy otworzyli krypty), niektorzy wojownicy gdzies potracili glowy ;), konie zgubily ogony, w dodatku zaginela cala bron, jaka dysponowala armia – oj nie wiem jakby doszlo co do czego czy by dali rade obronic swojego wladce :D. Po powrocie zabralismy nasze bagaze i juz ruszalismy dalej – w kolejna dluga (12h) noc w pociagu do Pekinu, gdzie mielismy zamieszkac u naszego pierwszego CS w Chinach – Sully'ego (Amerykanina).